UTILS.
100% w przeglądarce

Kalkulator podatku dochodowego (własne progi)

Łączny podatek, stawka efektywna i krańcowa według Twoich progresywnych progów, z rozbiciem na progi.

Każdy wiersz: próg dochodu i stawka % stosowana powyżej niego, np. „44725 22”

O tym narzędziu

Kalkulator podatku dochodowego (własne progi) to darmowe narzędzie działające w przeglądarce, które liczy progresywny podatek dochodowy według zdefiniowanej przez Ciebie tabeli progów — jeden wiersz na próg jako dolny próg i stawka stosowana powyżej niego. Raportuje łączny podatek, dochód po opodatkowaniu, stawkę efektywną i krańcową oraz tabelę z rozbiciem próg po progu.

Każdy przedział dochodu jest opodatkowany stawką swojego progu: podatek = Σ stawka_i × (min(dochód, następny próg) − próg), więc wejście w wyższy próg opodatkowuje tylko dochód powyżej progu — nigdy całą pensję. Stawka efektywna to łączny podatek ÷ dochód; stawka krańcowa to stawka progu, w który wpada ostatnia jednostka Twojego dochodu.

Wklej aktualną tabelę dowolnego kraju, regionu lub reżimu podatkowego (stara i nowa skala, rozliczenie indywidualne i wspólne) i porównuj scenariusze od ręki. Wszystkie obliczenia odbywają się lokalnie w Twojej przeglądarce.

Najczęściej zadawane pytania

Jaki format mają progi?
Jeden wiersz na próg: dolny próg dochodu i stawka w procentach, rozdzielone spacją — „44725 22” oznacza, że dochód powyżej 44 725 (do progu z następnego wiersza) jest opodatkowany stawką 22%.
Czym różni się stawka efektywna od krańcowej?
Stawka krańcowa to stawka progu dla kolejnej jednostki dochodu; stawka efektywna to łączny podatek podzielony przez łączny dochód — w skali progresywnej jest zawsze niższa, bo wcześniejsze przedziały były opodatkowane niższymi stawkami.
Czy wejście w wyższy próg opodatkowuje cały dochód tą stawką?
Nie — to najczęstszy podatkowy mit. Stawką danego progu opodatkowana jest tylko część dochodu powyżej progu, co tabela rozbicia pokazuje przedział po przedziale.
Czy mogę modelować ulgi lub kwotę wolną?
Tak — odejmij je od wpisywanego dochodu albo dodaj początkowy próg ze stawką 0% (np. „0 0”, a potem „12000 10”), aby odwzorować kwotę wolną od podatku.

Więcej narzędzi