O tym narzędziu
Kalkulator współczynnika korelacji mierzy, jak silnie dwie zmienne zmieniają się razem, używając r Pearsona. Wklej wartości X w pierwsze pole, a pasujące wartości Y w drugie, po jednej liczbie na wiersz (lub oddzielone przecinkami, spacjami czy średnikami); obliczenia odbywają się lokalnie w Twojej przeglądarce i nic nie jest nigdzie wysyłane.
Po znalezieniu średnich x̄ i ȳ oblicza Sxx = Σ(x − x̄)², Syy = Σ(y − ȳ)² i Sxy = Σ(x − x̄)(y − ȳ). r Pearsona = Sxy / √(Sxx·Syy) zawsze leży między −1 a +1; r² to jego kwadrat, a kowariancja z próby to Sxy / (n − 1). Etykieta opisuje siłę na podstawie |r| (≥0,9 bardzo silna, ≥0,7 silna, ≥0,5 umiarkowana, ≥0,3 słaba, w przeciwnym razie pomijalna) wraz z kierunkiem.
Dwie listy muszą zawierać tę samą liczbę wartości, a potrzebujesz co najmniej dwóch par. Jeśli długości się różnią, narzędzie informuje Cię o tym, zamiast zgadywać, które wartości się parują.
Najczęściej zadawane pytania
Czym jest r Pearsona?
To standaryzowana miara zależności liniowej: r = Sxy / √(Sxx·Syy). Waha się od −1 (idealna ujemna) przez 0 (brak) do +1 (idealna dodatnia zależność liniowa).
Jak ustalana jest etykieta siły?
Na podstawie wartości bezwzględnej r: 0,9 i więcej to bardzo silna, 0,7–0,9 silna, 0,5–0,7 umiarkowana, 0,3–0,5 słaba, a poniżej 0,3 pomijalna. Znak r daje kierunek dodatni lub ujemny.
Dlaczego obie listy muszą mieć tę samą długość?
Korelacja porównuje sparowane obserwacje, więc każdy X musi mieć dokładnie jeden pasujący Y. Jeśli liczby się różnią, parowanie jest niejednoznaczne i narzędzie zgłasza niezgodność długości zamiast obliczać.
Czy korelacja oznacza przyczynowość?
Nie. Wysokie r oznacza tylko, że dwie zmienne mają tendencję do zmieniania się razem; nie dowodzi, że jedna powoduje drugą. Ukryty trzeci czynnik lub zbieg okoliczności może wywołać silną korelację.
Więcej narzędzi