Oblicz moment dokręcania potrzebny do osiągnięcia docelowego napięcia wstępnego śruby za pomocą T = K·D·F, dla śrub metrycznych klasy 8.8/10.9/12.9 i SAE Grade 2/5/8.
Wybierz rozmiar gwintu, klasę i smarowanie. Moment T = K·D·F wytwarza docelowe napięcie wstępne (domyślnie 75% obciążenia próbnego).
O tym narzędziu
Kalkulator momentu dokręcania śrub to darmowe narzędzie do łączników działające w przeglądarce, które podaje moment dokręcania potrzebny do wytworzenia docelowego napięcia wstępnego (siły docisku) w śrubie, przy użyciu skróconej zależności moment-napięcie T = K·D·F. Tu K to współczynnik nakrętki dla stanu łącznika, D to średnica nominalna, a F to napięcie wstępne. Wybierz rozmiar gwintu, klasę lub klasę własności oraz warunek smarowania. Wszystkie obliczenia działają lokalnie w Twojej przeglądarce.
Napięcie wstępne domyślnie wynosi procent obciążenia próbnego: F = (procent napięcia wstępnego) × At × σ_proof, gdzie At to pole naprężenia rozciągającego gwintu, a σ_proof to wytrzymałość próbna klasy — klasa metryczna 8.8 używa 580 MPa, 10.9 używa 830 MPa, a 12.9 używa 970 MPa (SAE Grade 2, 5 i 8 używają 379, 586 i 827 MPa). Uwaga: standardowe naprężenie próbne wg ISO 898-1 dla klasy 10.9 to 830 MPa, a nie czasem podawane 720 MPa. Współczynnik nakrętki K odzwierciedla tarcie: około 0,20 na sucho, 0,22 ocynkowane, 0,16 lekko smarowane i 0,10 dla dwusiarczku molibdenu lub wosku. Moment wynika z T = K·D·F i jest podawany zarówno w N·m, jak i lbf·ft, obok napięcia wstępnego w niutonach i funtach-siły. Możesz też bezpośrednio nadpisać napięcie wstępne w niutonach.
Jako przykład: śruba M10 klasy 8.8 (At = 58 mm², próbne 580 MPa) dokręcona do 75% obciążenia próbnego ma napięcie wstępne F = 0,75 × 58 × 580 ≈ 25 230 N; na sucho (K = 0,20) moment wynosi T = 0,20 × 0,010 × 25 230 ≈ 50,5 N·m (około 37 lbf·ft). Są to szacunki — współczynnik nakrętki w praktyce rozrzuca się o ±25%, więc dla krytycznych połączeń stosuj metodę skalibrowaną (kontrolę kąta lub napięcia).
Najczęściej zadawane pytania
Czym jest wzór moment-napięcie?
Skrócona zależność to T = K·D·F, gdzie T to moment, K bezwymiarowy współczynnik nakrętki (warunek tarcia), D średnica nominalna śruby, a F docelowe napięcie wstępne lub siła docisku. Jest to przybliżenie — współczynnik nakrętki zwykle rozrzuca się o około ±25%, więc raczej szacuje niż gwarantuje napięcie wstępne.
Jak wyznaczane jest napięcie wstępne?
Domyślnie narzędzie ustawia napięcie wstępne na procent (domyślnie 75%) obciążenia próbnego śruby: F = %·At·σ_proof, gdzie At to pole naprężenia rozciągającego, a σ_proof to wytrzymałość próbna klasy (8.8 = 580 MPa, 10.9 = 830 MPa, 12.9 = 970 MPa). Możesz też wpisać dokładne napięcie wstępne w niutonach, aby to nadpisać.
Jakiego współczynnika nakrętki K użyć?
K ujmuje łączne tarcie gwintu i pod łbem: około 0,20 dla suchej gołej stali, 0,22 ocynkowane, 0,16 lekko naoliwione i 0,10 dla powłok z dwusiarczku molibdenu lub wosku. Niższe K oznacza, że mniej momentu jest tracone na tarcie, więc ten sam moment daje większe napięcie wstępne.
Dlaczego wytrzymałość próbna 10.9 to tutaj 830 MPa?
Nominalne naprężenie próbne wg ISO 898-1 dla klasy własności 10.9 to 830 MPa; wartość 720 MPa jest czasem błędnie podawana. To narzędzie używa standardowych 580 / 830 / 970 MPa dla klas 8.8 / 10.9 / 12.9, więc jego wartości napięcia wstępnego i momentu odpowiadają publikowanym tablicom łączników.